Knowledge
PL | EN
YOUR ACCOUNT
DOCUMENT ON DEMAND

Did not manage to find the document you need?
Write us and we will prepere it for you
within 48H (5 days a week)

You have to be logged in to use document on demand option.

SEARCH
ROSZCZENIA PRACODAWCY WYNIKAJĄCE Z NIEUZASADNIONEGO ROZWIĄZANIA UMOWY O PRACĘ BEZ WYPOWIEDZENIA PRZEZ PRACOWNIKA
date of publication 17-09-2013
Zgodnie z art. 55 § 11 Kodeksu pracy (K.p.)pracownik może rozwiązać umowę o pracę w trybie określonym w § 1 także wtedy, gdy pracodawca dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec pracownika, w takim przypadku pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia, a jeżeli umowa o pracę została zawarta na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy - w wysokości wynagrodzenia za okres 2 tygodni, z kolei § 2 powołanego przepisu precyzuje, że oświadczenie pracownika o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinno nastąpić na piśmie, z podaniem przyczyny uzasadniającej rozwiązanie umowy.
 
Pamiętać jednak należy, że rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracownika na podstawie  art. 55 § 11 K.p., jest szczególną formą zakończenia stosunku pracy, z której pracownik powinien korzystać bardzo ostrożnie, wyłącznie przy zaistnieniu przesłanek określonych w treści tego przepisu.
 
Powyższe wynika w głównej mierze z treści art. 611 K.p., zgodnie z którym nieuzasadnione rozwiązanie przez pracownika umowy o pracę w tym trybie usprawiedliwia żądanie pracodawcy zasądzenia od pracownika odszkodowania, niezależnie od tego, czy pracodawca poniósł jakąkolwiek szkodę. Oznacza to, że aktualnie jedyną przesłanką zasądzenia omawianego odszkodowania na rzecz pracodawcy jest nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę przez pracownika.
 
O odszkodowaniu na rzecz pracodawcy orzeka sąd pracy, na podstawie wniesionego powództwa. Wskazać należy, że przepis art. 611 K.p. sankcjonuje wyłącznie brak uzasadnionej przyczyny rozwiązania umowy o pracę w trybie art. 55 § 11 K.p. Oznacza to w praktyce, że pracodawca nie może dochodzić zasądzenia odszkodowania za naruszenie przez pracownika przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, np. z powodu niezachowania przez pracownika pisemnej formy oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę zgodnie z art. 30 § 3 i art. 55 § 2 K.p.), braku wskazania przyczyny rozwiązania o czym mówi art. 55 § 2 K.p., czy też złożenia przedmiotowego oświadczenia
z naruszeniem terminu wynikającego z art. 52 § 2 w zw. z art. 55 § 2 zd. 2 K.p.  
 
Istotne jest również, że pracodawca może kwestionować wskazane przez pracownika przyczyny rozwiązania umowy w wytoczonym przez siebie  procesie o odszkodowanie,
a w razie wstrzymania się z wypłatą wspomnianego na wstępie odszkodowania przewidzianego w art. 55 § 11 zd. 2 K.p.  także w procesie wytoczonym przez samego pracownika o to odszkodowanie, co potwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 marca 1999 r. (sygn. akt I PKN 614/98). Dodatkowo w uchwale z dnia 4 marca 1999 r. (sygn. akt III ZP 3/99) Sąd Najwyższy orzekł również, że „W sprawie wniesionej przez pracownika o zasądzenie odszkodowania na podstawie art. 55 § 11 K.p. pracodawca może zarzucić brak przyczyny wskazanej w tym przepisie, pomimo że sam nie wniósł powództwa o odszkodowanie przewidziane w art. 611 KP.”
 
Autor: Tomasz Jezierski, redaktor serwisu www.radapracownikow.pl
 
Stan prawny: 17 września 2013 roku
Podstawa prawna: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.)
Płatności obsługuje PayU
Unia Europejska radapracownikow.pl | 2O12