Knowledge
PL | EN
YOUR ACCOUNT
DOCUMENT ON DEMAND

Did not manage to find the document you need?
Write us and we will prepere it for you
within 48H (5 days a week)

You have to be logged in to use document on demand option.

SEARCH
MOŻLIWOŚĆ POMINIĘCIA USTAWOWEJ DROGI ROZWIĄZYWANIA SPORÓW ZBIOROWYCH
date of publication 18-10-2012
Rozwiązywanie sporów zbiorowych zgodnie z ustawą z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych, jest długotrwałym sformalizowanym procesem. Podstawową funkcją ustawy jest doprowadzenie do polubownego rozwiązania sporu zaistniałego między organizacją związkową a pracodawcą. Mimo niewątpliwie pozytywnego celu zawartych w ustawie regulacji jej kazuistyczna treść w praktyce może powodować utrudnienia i znaczne wydłużenie procesu rozwiązywania sporu.
 
Taki stan spowodowany jest między innymi ograniczeniami uniemożliwiającymi w legalny sposób pominięcia niektórych trybów rozwiązywania sporów. W dużej mierze jest to uzasadnione koniecznością odsuwania w sporze możliwości wykorzystania strajku, jako metody rozwiązywania sporów nienastawionej na dialog, a jedynie na nacisk. Konieczność wypełnienia określonej drogi przed zorganizowaniem strajku jest w pełni uzasadniona. Ma to uniemożliwić nadużywanie przez związki zawodowe wykorzystywania prawa do strajku.
 
W praktyce jednak, zastosowane regulacje nie spełniają w pełni swojej funkcji, mającej na celu doprowadzenie do rozwiązania możliwie szybko i skutecznie sporu zbiorowego. Konieczność przejścia drogi, polegającej na konieczności wszczęcia sporu, następnie przeprowadzenia rokowań i mediacji, po czym dopiero możliwe jest przeniesienie sporu przed Kolegium Arbitrażu Społecznego przy Sądzie Najwyższym, bądź przeprowadzenie akcji strajkowej. Jak wcześniej wspominałem dopełnienie ustawowej drogi w celu przeprowadzenia akcji strajkowej jest w pełni uzasadnione, brak natomiast obiektywnych przyczyn uzasadniających zmuszanie stron sporu zbiorowego do przejścia opisanej drogi rozwiązywania sporów zbiorowych w sytuacji, gdy strony sporu pragną prowadzić spór przed Kolegium Arbitrażu Społecznego. Jest to jednak działanie konieczne, co zostało potwierdzone przez Postanowienie Kolegium Arbitrażu Społecznego przy Sądzie Najwyższym z dnia 28 stycznia 1997 roku, sygn. akt KAS 3/96 zgodnie, z którym zostało jednoznacznie stwierdzone, iż: „Postępowanie przed Kolegium Arbitrażu Społecznego musi być poprzedzone nie tylko rokowaniami, lecz także mediacją”.
 
Dla stron sporu, które pragną rozwiązać spór bez organizowania strajku powinno być możliwe nie tylko ominięcie mediacji w drodze do Kolegium Arbitrażu Społecznego, lecz także fazy rokowań w przypadku chęci skorzystania bezpośrednio z mediacji lub kolegium. Natomiast konieczność spełnienia ustawowej drogi rozwiązywania sporów winna być zastrzeżona wyłącznie, w celu zorganizowania strajku. W dzisiejszym stanie prawnym takie rozwiązanie nie jest jednak możliwe i każdorazowo należy trzymać się w pełni ustawowej drogi rozwiązywania sporów zbiorowych.
 
Autor: Krzysztof Sosnowski, koordynator merytoryczny www.radapracownikow.pl
 
Stan Prawny: 18 października 2012 roku
Podstawa prawna: ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych
Płatności obsługuje PayU
Unia Europejska radapracownikow.pl | 2O12